Saturday, December 31, 2011

2011 σκέψεις

Ήρθε η ώρα για το καθιερωμένο post. Φέτος το άφησα τελευταία στιγμή. Σημάδι της χρονιάς που με αφήνει πίσω, είχα κάποια πράγματα να κάνω κι όπως λέει η μάνα μου ' για να μην μας βρει ο νέος χρόνος ακατάσταστους, ας συμμαζέψουμε'. Το οποίο και έκανα!

Λοιπόν, κουραστικό το 2011. Ξεκίνησε με τις μεγαλύτερες προσδοκίες σε όλα τα επίπεδα, με άφησε στην μέση big time (ξεφούσκωσε) και στο τέλος παρότι έπρεπε να κάνω πολλές υπερβάσεις με αφήνει με μια αίσθηση κούρασης, ωρίμανσης αλλά και κάποιων στόχων που έγιναν πραγματικότητα. Κουράστηκα, αγχώθηκα, ένιωσα πίεση, απογοητεύτηκα, φλέρταρα πολλές φορές με σκοτεινές σκέψεις αλλά θέλω να πιστεύω κράτησα μια κάποια ισορροπία και το κεφάλι κάτω.

Αν κάτι κατάλαβα από το 2011, ήταν ότι η ζωή δεν είναι εύκολη ή μάλλον η ζωή δεν είναι ένα παιχνίδι που μπορείς πάντοτε να θεωρείς ότι δεν θα χάσεις, δεν θα θυσιάσεις τίποτα, δεν θα κουραστείς παραπάνω απ' ότι υπολογίζεις για να πετύχεις κάτι που ίσως θεωρούσες δεδομένο. Η παραπάνω σκέψη μπορεί να εφαρμοστεί σχεδόν σε όλες τις εκφάνσεις της ζωή μας. Θες διαπροσωπικά, θες επαγγελματικά, θες κοινωνικά.

Το 2011 έμαθα (ή μάλλον ξεκίνησα) να συμβιβάζομαι και κατάλαβα ότι πρέπει να προσπαθήσω πιο σκληρά σε πολλά πράγματα. 

Κατάλαβα τι θα πει υποχρέωση, όχι με τον ελαφρύ και ψυχοπονιάρικο τρόπο, όπως θα μίλαγες σε έναν φίλο σου/ φίλη σου για τα γκομενικά σου, υποχρέωση να προσπαθείς και να είστα πάντα στις επάλξεις γιατί έβαλες κάποια στιγμή μια υπογραφή κάπου και πρέπει να τηρήσεις αυτά που συμφώνησες. 

To 2011 φλέρταρα για πρώτη φορά στην ζωή μου με τον θάνατο όταν κόλλησα (με κόλλησαν) σε μια τεράστια κολόνα της ΔΕΗ, το οικογενειακό αμάξι διπλωμένο με εμένα στο κέντρο.  Είναι η γλυκιά η ζωή ρε φίλε....έμαθα να την εκτιμώ παραπάνω. 

Το 2011 απέκτησα ένα σπίτι, ένα μεγάλο όνειρο απο τότε που ήμουν παιδάκι. Πέρασαν πια κάποιοι μήνες και αρχίζω να το αγαπώ, να το πονάω και είμαι πολυ περήφανος γι'αυτό. Το άλλο μισό του ονείρου έχει να κάνει με τον όρο 'οικογένεια'.

Το τελευταία για το καλύτερο, το 2011 πρόλαβα κι ένιωσα την ζεστασία της αγάπης χωρίς αδιέξοδα, όπου τα πιο πολλά πράγματα είναι αυτονόητα, τα μάτια κοιτάζουν στην ίδια ευθεία , τα χέρια και τα πόδια τρέχουν στην ίδια πορεία. Το 2012 θέλω να συνεχίσει έτσι γιατί ήταν τελικά αυτό που με έφερε σε ισορροπία.

Να είστε καλά όλοι που για ακόμα ένα χρόνο είσασταν εδώ παρέα στο blog μου και διαβάζετε τις σκέψεις μου. Τα λέμε στο 2012.... Με εκτίμηση και fucken respect!

papo


Monday, December 26, 2011

Some sort of replacement for my google shared items...

One of the things I miss from google reader is the Shared items from other users. What a wonderful feature to be blown away by the bloated Google+ eco system. I used to discover many new blogs or articles through the shared items of my contacts, and now they are gone. I dont know how this Google+ thing is going to develop - at the time being it feels ...not so user friendly for my taste.

So, I think I managed to recreate my shared items list - through a mix of 3rd party services. It is not the most ellegant solution, it is not the fastest one (meaning you don't get to have all the updates instantly on my feed) - but it works. It seems other people have been experimenting with the same recipe, I don't know if they have blogged about it or if it had become mainstream.

The trick. I used a services called ifttt.com (if this then do that). Its free, its cool, you should try it. Through this service I created a task that is going to do the following. 

Whenever I 'star' an item in my google reader list, it will post this item link to my delicious account (where i used to store links - in the old days). Delicious is nice enough to give you an rss feed of your links (it is not updated instantly but it works). All the users that want to have a look on what I consider worth sharing by giving the 'star' to them, all they have to do is just grab my delicious feed and subscribed to it. Add it to their g.reader list. 

You can create a special folder in your google reader subscriptions list - called for example 'Shared from others' and there you can have the rss feeds of other people sharing through the same trick.

All you need is in the following list.
1. ifttt.com account
2. a delicious account - if you already use one and you dont want to overload it - just make a new one.
3. Enable the google reader and delicious integration from ifttt.com to your accounts.
4. Create a task like the following or just use my ifttt.com recipe.
5. Grab the rss feed of your delicious account and just send it to your friends or make it available.
6. Remeber that when you have this list to be update you have to 'Star' the items  - sharing is not as it used to be in the new version of google reader - so you have to star!

Give it some time and the feed will be refreshed. You can see my shared - star items in my feed here.

Hope it helps

Wednesday, December 21, 2011

lookup windows machines from your mac (lion) - smbutil

I am back again with my Mac on a corporate network - based on M$ Windows. Fortunately I am well integrated in the network. I did not know that Apple dropped the open Samba implementation in Lion and now is providing its own version. I found this article while trying to figure out, where the nmblookup command is.

There are cases that I want to communicate with Windows machines using the Terminal. If I try to enter their domain name it wont work (at least I have not found a decent way to make it work - yes I have filled the WINS entry on network preferences).

So what I do when I want to ssh or telnet or even ping a windows machine I use (as a comment in the article suggests) : smbutil lookup

e.g
 smbutil lookup srv1

Got response from 193.16.9.13
IP address of srv1: 193.16.15.225

Sunday, December 18, 2011

Εντυπώσεις από το JHUG Meet-up Δεκεμβρίου 2011


Η χρονιά έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο για τις συναντήσεις - micro - ημερίδες του Java Hellenic User Group. Καταφέραμε να έχουμε 3 ομιλίες που κάλυψαν αρκετές διαφορετικές πλευρές και θέματα. Από διαδικασίες και μια πινελιά μεθοδολογιών, σε καθαρά business development με την ομιλία περί REST και σε μια καθαρά τεχνική με την ομιλία περί του Framework Disruptor. 

Ομιλίες

1.Services, tools & practices for a software house - (pdf,google doc,slideshare)- Π.Αποστολόπουλος (μουά!)


Μετά από αρκετό καιρό βρέθηκα στην θέση ξανά του ομιλητή - τελευταία φορά μίλησα για επαγγελματική πορεία, βιογραφικά και κίνηση μέσα στην αγορά εργασίας. Η παρουσίαση μου ήταν βασισμένη σε μια σειρά άρθρων  που έγραψα πριν μήνες και θα τα βρείς εδώ (1,2,3) . Ένα από τα τέσσερα άρθρα είναι γραμμένο από τον Δημήτρη Στεργίου (@dstergiou,linkedin) και έχει να κάνει με security. Δεν ξέρω πως τα πήγα, ελπίζω καλά. Αυτό που ήθελα να κάνω ήταν να μεταδώσω τον προβληματισμό μου σε μια ομάδα προγραμματιστών που ξεχωρίζουν. Οι τακτικοί των JHUG event  είναι για μένα άνθρωποι που ακόμα η φλόγα και το πάθος θα δουλειά καίει αρκετά δυνατά και δεν διστάζουν να δώσουν μερικές ώρες από τον πολύτιμο τους χρόνο για να συνεχίσουν να μαθαίνουν.  Αυτοί οι άνθρωποι σε λίγο καιρό (από τώρα) θα είμαι υπεύθυνοι ομάδων, τμημάτων και θα πάρουν ηγετικές θέσεις σε τεχνικές θέσεις. Ήθελα να προβληματιστούν αλλά και να δούμε τι μπορεί να γίνει έτσι ώστε να μεταδώσουμε κάποιες βασικές αρχές - τακτοποιημένης και οργανωμένης δουλειάς που χρειάζεται να γίνει - σε πολλούς οργανισμούς εκεί έξω. 

Τα εργαλεία υπάρχουν, οι μεθοδολογίες υπάρχουν - επέλεξα να μιλήσω για τα πολύ βασικά και να δημιουργήσω ένα απλοϊκό framework- checklist που θα το πάρει ο καθένας πίσω την Δευτέρα και να προβληματιστεί για το τι υπάρχει, τι δεν υπάρχει ή τι θα μπορούσε να αλλάξει. Θα κλείσω μια σωστή παρατήρηση από το κοινό. Τα εργαλεία και οι διαδικασίες είναι μόνο η αρχή, το σημαντικό είναι η κουλτούρα που πρέπει να αλλάξει. Συμφωνώ απόλυτα, και αυτός ήταν ένας από τους στόχους της ομιλίας, να γίνει γνωστό και συνηθισμένο να μιλάμε και για αυτά τα πράγματα και όχι μόνο γιατί το ένα framework είναι καλύτερο από το άλλο, όταν δεν έχουμε πχ ένα σύστημα να καταγράφουμε τα λάθη μας, να οργανώνουμε τον χρόνο μας και άλλα. Ελπίζω να σας φανεί χρήσιμη.

2.Thinking..RESTfully, (pdf), Σ. Γκορίλας.
Είχαμε ακούσει τον 'συνάδελφο' Στέλιο πριν μερικούς μήνες σε μια μεγάλη και αρκετά περιεκτική ομιλία περί Lucene.  Επανήλθε με ένα ακόμα ενδιαφέρον θέμα, την ιδέα γύρω από τα REST web services και την γενικότερη νόηση των πραγμάτων - μέσα από την ματιά των σχετικών REST-ιδεών. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η εισαγωγή, γιατί προσπάθησε να εξηγήσει την πραγματική δύναμη της ιδέας του REST σε αντίθεση με τις υπάρχουσες web services τεχνολογίες (έχει τύχει να ασχοληθώ αρκετά με τα παραδοσιακά web services και να δοκιμάσω πολλές υλοποιήσεις αλλά και specification). Τα REST based web sevices έχουν απλή υλοποίηση, απλό μηχανισμό consumption είτε από προγράμματα είτε ανθρώπους και φαίνεται να κερδίζουν όλο και μεγαλύτερο έδαφος στην αγορά. Κρατήστε λοιπόν την παρουσίαση σαν μια πολύ ωραία εισαγωγή και φυσικά κατεβάστε την υλοποίηση που σας αρέσει και παίξτε μαζί τους. 

3.Introducing, LMAX - Disruptor, (ppt), Γ. Φουκαράκης
Το καλοκαίρι όταν τα πρώτα link έδειχνα στην ερευνητική δουλειά των ανθρώπων της LMAΧ για το νέο framework - μηχανισμό που δημιούργησαν έτσι ώστε να διαχειριστούν με ασφάλεια και ταχύτητα τα εκατομμύρια μηνύματα μετοχών στο trading σύστημα που φτιάχνουν, το κατέβασα και ξεκίνησα να διαβάζω. Βέβαια εξαιτίας υποχρεώσεων το διάβασμα σταμάτησε κάπου στην μέση και τα test με το jar που κατέβασα σταμάτησαν λίγο με τα παιχνίδια μου και απλά test στην υλοποίηση του  RignBuffer. Χθες ο Γιάννης έδωσε μια πολύ δύσκολη παρουσίαση - προσπαθώντας να απλοποίηση για χάρη μας τις τεχνικές λεπτομέρειες και ιδέες από τον μηχανισμό του Disruptor. Ένα δύσκολο θέμα, νομίζω τα κατάφερε πολύ καλά μιας και ολοκλήρωσα την αρχική μου γνώση για το θέμα μετά από το ημιτελές διάβασμα μου.  Τα συμπεράσματα μου για τον Disruptor είναι τα εξής.
  • Όταν πρέπει να βελτιστοποιήσεις κάτι που γενικά είναι βελτιστοποιημένο για να πάρεις τα πρωτεία πρέπει να ασχοληθείς ακόμα και με την πιο μικρή λεπτομέρεια σε πράγματα κρυμμένα ή προβλήματα που νόμιζες μέχρι τώρα κάποιοι άλλοι τα είχαν λύσει για σένα (βλέπε ταχύτητα διαμεταγωγής μνήμης, διαφορετικότητα σε αρχιτεκτονικές επεξεργαστών, παράλληλη επεξεργασία σε επίπεδο cpu κτλ).
  • Ο disruptor είναι για την ώρα ένας μηχανισμός για να λύνει ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα- fast messaging σε παράλληλο επεξεργαστικό περιβάλλον.
  • Ενώ οι μηχανικοί της LMAX δέχονταν όλα τα καλά και τους αυτοματισμούς του Java Virtual Machine και την διαχείριση μνήμης που κάνουν, έφτιαξαν έναν μηχανισμό που σε μερικά σημείο το καταστρατηγεί. Ουσιαστικά λένε, 'θέλουμε να κρατήσουμε τα χαρακτηριστικά του JVM που μας αρέσουν και τα άλλα όπως πχ το gargage collector τον καταργούμε ουσιαστικά με το να κάνουμε restart !! 
  • Ο  disruptor δεν ξέρουμε πως μπορεί να παίξει σωστά μέσα σε ένα managed περιβάλλον όπως  application server μιας και έχει ιδιαιτερότητες αλλά και προαπαιτούμενα για το thread allocation και διαχείριση μνήμης
  • Θα είχε ενδιαφέρον  να φτιαχτεί ένας wrapper ή message broker μηχανισμός με core τον disruptor και να χρησιμοποιεί standalone σε κάποια project! Ωραία ιδέα για project - ένα τέτοιο πείραμα θα μπορούσε να έβγαζε εκτός αγοράς πολλές εταιρίες οι οποίες λένε ότι τώρα έχουν λύσεις για διαχείρηση μηνυμάτων (messaging εφαρμογές). Πιστεύω ότι θα γίνει αρκετά γρήγορα.
Αυτά, ήταν πραγματικά ένα πολύ καλό JHUG event. Ευχαριστώ ξανά τους ανθρώπους του Colab που μας φιλοξενούν. Να σημειώσω ότι από τώρα έχουμε συμφωνήσει για την επόμενη ημερομηνία - 21/01/2011 οπότε όσοι απ΄εσάς θέλετε να βρεθείτε στην θέση του ομιλητή - αφήστε ένα μήνυμα σε αυτό το thread της λίστα μας.

Saturday, December 17, 2011

Services, tools & practices for a software house - the presenetation

A couple of months ago I had written a series of articles regarding the must haves, of any modern software house. Simple things that are still missing from many organizations out there. Things that contribute to a better working and development software development cycle. Today I had the chance to talk about all of these in our monthly Java User Group Meeting here in Athens. I know this is not rocket science, but I wanted to share my enthousiasm end frustration with other software developers in the market. Why we still suffer from the same mistakes. Who is to blame? management or developers..or both? Is there any short list of important things? We all want to create, produce, sell and distribute good software but have we really adopted all these practises and tools that are going to make us - accomplish such a goal? I hope I managed to make the audience think and revise the working enviroment and development cycle they are currently operating on. Maybe they can challenge the existing status, think again, propose or change things from Monday and on. It is our duty as software engineers to seek excellence not only by writting smart and fast code, also by improving our craft which is software development as a practise overall.Hope you find it usefull. *ps) If you liked it, or want more I would be happy to attend any institution or group and present.Services, tools & practices for a software house

View more presentations from Paris Apostolopoulos.

You may also find it as a google doc presentation here or download it as pdf from here.

Friday, December 16, 2011

World Community Grid...τα στατιστικά μου



Είχα γράψει πριν μερικούς μήνες, για την συμμετοχή μου στο πρόγραμμα  world community grid, μέσω του client BOINC. Συμμετέχω με όλα τα διαθέσιμα mac μου (macbookpro, imac, mac mini). Μάλιστα στον εργάτη mac mini το BOINC κάνει επεξεργασία στα διάφορα ερευνητικά προγράμματα που έχω διαλέξει - με 70% των CPU resources χωρίς παύση. Στα άλλα 2 μηχανήματα το BOINC μπαίνει μπροστά όταν η CPU δεν κάνει κάτι άλλο. Λοιπόν ωραία σας το θύμισα. Περήφανος τώρα βάζω και το widget με τα statistics μου- 180ημέρες και κάτι ώρες runtime! 

Έλα μπορείς κι εσύ - δώσε λίγο από την CPU σου είναι για καλό σκοπό! 

; )

Wednesday, December 14, 2011

Διαδικασία αλλαγής στοιχείων διεύθυνσης στην HSBC - ακόμα ένα παράλογο σε τραπεζική διαδικασία.

Έχω ρέντα λέμε! Στο προηγούμενο post καταπιάστηκα με την Εθνική Τράπεζα και την εσωτερική τους διαδικασία για να κάνω αίτηση web banking. Αν καταφέρεις και διαβάσεις τα σχόλια, προς το τέλος γράφω τις καλές  εντυπώσεις από την αντίστοιχη διαδικασία στην HSBC. Στην περίπτωση της, η διαδικασία δεν θέλει ΚΑΜΙΑ υπογραφή. Με την δημιουργία του λογαριασμού, σου δίνουν κάποια στιγμή ένα kit με κάρτα και στοιχεία και ολοκληρώνεις την διαδικασία μόνος σου!!! Μάλιστα μπήκαμε στα πρώτα 5 λεπτά και είδα το site το οποίο δεν ήταν και τόσο άσχημο αλλά θα επανέλθω με καλύτερες εντυπώσεις αφού το δουλέψω.

Πάω που λες σήμερα στην HSBC όπου και έχω στεγαστικό να διευθετήσω κάποιες υποθέσεις. Μια από αυτές ήταν να ενημερώσω να λαμβάνω αλληλογραφία στην νέα μου κατοικία. Κάνω το αίτημα και λαμβάνω την απάντηση - ' πρέπει να μας φέρετε έναν λογαριασμό για να πιστοποιήσουμε την διεύθυνση'. Γκλουπ!!! Τα επίπεδα λογικής αρχίζουν πάλι να πέφτουν. Συγνώμη, 'έχω πάρει στεγαστικό απo 'δω, έχετε μέχρι και τα συμβόλαια, έχετε στείλει συνεργάτες σας να κάνουν έλεγχο και θέλετε να φέρω λογαριασμό για να κάνουμε πιστοποίηση; '. Η απάντηση ήταν 'Ναι, έτσι είναι η διαδικασία'. Δεν ήξερα τι να πω, ένιωσα ότι για ακόμα μία μέρα η λογική των τραπεζικών διαδικασιών με νίκησε. Κατέβασα το κεφάλι μου και έφυγα.

Σε έναν παράλληλο κόσμο, θα μπορούσα να βγάλω απίστευτα λεφτά σε έναν τέτοιο οργανισμό με τον εξορθολογισμό αυτών των διαδικασιών - θα το έκανα με απόλυτη αγάπη παράλληλα. Σε αυτό τον κόσμο πρέπει μια από τις επόμενες εβδομάδες να πάω ξανά στο κατάστημα με έναν επικό λογαριασμό ΔΕΗ, για να πιστοποιήσουν την διεύθυνση..ναι ναι αυτή που λέει και στο συμβόλαια.ναι ναι το συμβόλαιο το οποίο έχουν στο αρχείο τους...ναι ναι που είναι σαν asset   ή collateral  στο ενεργητικό τους.

Μην μου αφήσεις comment  με κάποια δικαιολογία - δεν υπάρχει δικαιολογία. Μην κακοχαρακτηρίσεις εντελώς τον/την υπάλληλο τους έμαθαν να ακολουθούν την διαδικασία - πολλές φορές είναι καλό ιδιαίτερα όταν έχει να κάνει με λεφτά. Η διαδικασία είναι ΛΑΘΟΣ ή μάλλον παρωχημένη και για να μην είσαι δέσμιος στην σπιρτάδα και την λογική του εκάστοτε εργαζώμενου ο οποίος με το καιρό βουλιάζει στις επαναλαμβανόμενες διαδικασία - φρόντισε να κάνεις refine την διαδικασία σου!

Ένας κύκλος - που τρέχει συνέχεια και βελτιώνει ή τουλάχιστον κάνει monitor, όπως και το iterative development (σχεδόν) στην πληροφορική.Αλλά τι λέω τώρα -κάτσε να βρω τον παλιό λογαριασμό της ΔΕΗ :P .





Tuesday, December 13, 2011

3 υπογραφές για μια αίτηση web banking @ Εθνική Τράπεζα!



Μου προκαλεί πραγματικά εντύπωση, πόσο βαθιά ριζωμένη  είναι η ιδέα και υλοποίηση της υπογραφής στον δημόσιο αλλά και πολλές φορές ιδιωτικό τομέα, για διάφορες διαδικασίες. Πριν από μερικούς μήνες ταραζόμουν με τον Δήμο Αιγάλεω που για να πάρω ένα πιστοποιητικό πέρασα από 4 διαφορετικά γραφεία, με 4 διαφορετικές υπογραφές. Η επιτομή του χάσιμο χρόνου, χάσιμο χρόνου εργαζομένων και φυσικά να τολμήσω να πω εικονικές θέσεις εργασίας που δεν έχουν λόγο ύπαρξης.(ναι ας ξεπεράσουμε τα ταμπού αυτά επιτέλους).

Σήμερα πέρασα από το τοπικό κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας να ενεργοποιήσω τον λογαριασμό web banking για οικογενειακούς λόγους. Δεν έχω γενικά σχετικά με την Εθνική. Αφού περίμενα 20 λεπτά ήρθε η σειρά μου, η υπάλληλος συμπλήρωσε 5 πεδία σε μια 5-σέλιδη χάρτινη φόρμα υπέγραψα (1ος) , υπέγραψε (2η) μέχρι εδώ κατανοητά! Εκεί που θα περίμενα απλά να την βάλει στο συρτάρι και να με ενημερώσουν για την συσκευή password κτλ κτλ μου λέει ' Θα περάσετε στο γραφείο αριστερά για μια σειρά υπογραφών' και μετά θα περάσετε σε ένα γραφείο δεξιά για μια άλλη σειρά υπογραφών. Στο τέλος θα το επιστρέψετε σε μένα και σε 5 εργάσιμες θα λάβετε τα σχετικά!

Το μάτι μου γούρλωσε. Ποια είναι αυτή η σημαντική διαδικασία (business process) που πρέπει να υπογράφουν άλλα 2 άτομα. Να τονίσω όπως και στο παράδειγμα του δήμου, ότι οι άνθρωποι που υπογράφουν δεν κοιτάνε καν τα χαρτιά απλά υπογράφουν. Ποια είναι η σημαντικότητα να βάζεις το μισό κατάστημα (ερώτηση προς τους αναλυτές και υπεύθυνους μηχανογράφησης της Εθνικής Τράπεζας) να υπογράφει και να χάνει εργατοώρες αλλά και να σπαταλάμε χαρτιά; Μια αίτηση σαν νόμιμος (verified πελάτης) για μια συγκεκριμένη υπηρεσία σας έκανα - δεν ζήτησα δάνειο ή κάτι πιο περίπλοκο.

Να υποθέσω και πάλι ότι οι λογικές business process modelling (ναι είμαι από τους τύπους που μου αρέσουν αυτά) δεν υπάρχουν, η λέξη αυτοματισμός, μείωση φόρτου εργασίας σε προσωπικό, ηλεκτρονικές υπογραφές ή ηλεκτρονικός συντονισμός διαδικασιών δεν υπάρχει. Απορώ γιατί, γιατί οι οργανισμοί αυτοί δεν επενδύουν σε τεχνολογίες και αυτοματισμούς που θα τους μειώσουν σίγουρα το operational  κόστος. Κατανοώ την δυσκολία να αλλάζεις σε σημεία την μηχανογράφηση μηχανισμών σαν την τράπεζα ακόμα και όταν έχει να κάνει με εσωτερική κατανάλωση και διαδικασίες - απορώ εσωτερικοί μηχανισμοί για να βελτιώνουν τις διαδικασίες και να μένουν κοντά στις εξελίσσεις προς όφελος όχι μόνο των πελατών αλλά και των εργαζομένων δεν υπάρχουν; Τι πάει λάθος σε πολλούς δημόσιους, ήμι δημόσιους αλλά και ιδιωτικούς οργανισμούς;

Έχει κάποιος μια εξήγηση; Απαντήσεις του στυλ αυτή είναι η διαδικασία και είναι επιπέδου bravo zulu delta charlie δεν τις δέχομαι συγνώμη. 3+1δική μου set υπογραφών για μια απλή αίτηση ΔΕΝ υπάρχει λογική πίσω από αυτό.



Sunday, December 11, 2011

updates..

Ανανέωσα ένα post αρχείου, όπου απαριθμώ τις εφαρμογές που έχω εγκαταστήσει στο iphone.Πρόσφατα έκανα ένα θαρραλέο ξεκαθάρισμα και κατέληξα σε ένα μικρό group. Θα το βρείτε εδώ.

Saturday, December 10, 2011

LeWeb - 2011 - Round up

Just a couple of hours before I head up to the airport, I will write my last post related to LeWeb. This time I will focus on the conference itself.

Having attended a few developer conferences (not much but enough to give you some sort of experience) I have developed my own custom framework of rating a conference. I use the 6 criteria below, so I will provide my own view of things.

  1. Price tag, how much does it cost to enter the conference
  2. Location, a country nearby, the city
  3. The type of conference and the thematic sessions e.g it's a developer conference, its marketing oriented etc
  4. How much the conference actually delivers the sessions and topics related to its type - and how it relates to me.
  5. The quality of the speakers and their talks
  6. Things like food, venue the conference takes place, the time planning and the supporting stuff
My view 
  1. LeWeb can not be considered a cheap conference. Its price tag can start from 1000 euro up to 2300  depending on the time you will book. I was lucky enough to get a full ticket as an official blogger so it was free for me (Thank you LeWeb Team!). Eventually lots of participants were paying on their own or their company and the fee is considered important. So yes there are some money involved.
  2. Paris is a wonderful city, France almost in the middle of Europe I think it is reachable and flexible destination for all europeans. This is the most beautiful city of Europe (if you ask me), you could mix the conference with some site seeing, opportunity to book a cheap hotel (there are too many) and  a well organized and functioning Metro system - where you can go almost everywhere. So the location factor is far from perfect especially that time of the year (just before we enter Christmas).
  3. LeWeb is a conference about IT and Internet from the marketing/business perspective. The conference promotes marketing, entrepreneurship,  the connection of small firms with venture capitals and emerging connections between new IT professionals. It is not a developer conference, it is not a conference about technical internet technology sessions. Most of the talks were about promoting new ventures, talking about starting a new venture, the internet business activity, promotion of existing large players, advertising & marketing and social media. There was also a large pool of sessions related to startups - with new IT professionals trying to find fund and promote their idea  (mostly business wise).
  4. According to my opinion the conference does not fail its thematic target and purpose. Totally delivers sessions and activity related to all the above (see point 3). There crowd was mostly marketing / promoting /advertisement related and many business entities (either plain investors, venture capitals and so on).A large pool of Internet rock stars and web personas from the other side of the Atlantic were here as well- contributing to the buzz of the conference. So visiting LeWeb you will give you the chance of meeting some of  your favorite web article authors and opinion makers, or some get to know the faces behind venture capitals and business entities. When it comes on how the conference related to me, eventually that was a bit of an experience. I am hard core software developer - mostly interested on enterprise software (which does not seem to be the buzz of our era) and technical sessions. Le Web is not a conference for hardcore developers willing to learn new things about the actual technlogy and not the business behind. On the other hand, it is a new experience that can contribute some business insights (maybe capturing the vides of the market and social media) and new ideas can emerge. 
  5. The conference was featuring lots of different and important people from many companies and ventures. I would say that the quality of the sessions was ok, but then again since I am not marketing/promoting/advertising oriented I could be a bit wrong or misjudge. I had the feeling though that some talks were some sort of pure press release to a wide audience  - with few new contributing points (but maybe this is what is marketing about I guess :p). Nevertheless during these 3 days I made a list and blogged about several new apps/ ideas or talks during the conference, so definitely there was content to spice up a..hardcore geek :).
  6. LeWeb is a fantastic conference when it comes the actual implementation of it. The food was one of the best ever tried, the venues were well organized, the supporting crew was more than helpful and very polite (thank you very much girls and guys with the black). The side - projects like the parties and socializing events were very well organized and too cool (this party on the ground floor of the Louvre was something to remember for a long time).The wifi coverage and support was quite cool with small problems here and there (but this is acceptable) - also the fat So yes, excellent job and implementation - of the best ever attended - for real!

Despite the fact that I was not the target audience for a conference like LeWeb it was quite an experience, something different comparing to my previous conference experiences in the most beautiful city of Europe. Than you again LeWeb team for the free blogger's pass.


Friday, December 09, 2011

At Leweb - Μέρα τρίτη

Τελευταία μέρα this is it!

Ομιλίες και άνθρωποι που μου κίνησαν το ενδιαφέρον σήμερα.

Yosi Vardi (twitter), γνωστό ισραηλινός  επιχειρηματίας, πολιτικός και επενδυτής (όπως διάβασα). Φοβερά χιουμοριστικός και πραγματιστής στην ομιλία του περί επενδύσεων στην νέα τεχνολογία αλλά και την υπερβολή των marketing trend (η κουλτούρα που υπερβολικά έγραφα πιο πριν). Σημείωσε ότι η ύφεση που βιώνουμε σήμερα παγκόσμια, με απαρχή το 2008 έχει πολλά κοινά με την σημερινή, όπου και έδειξε το πως είχαν οι διαμορφωθεί οι τότε χρηματιστηριακοί δείκτες και οι τωρινοί! Δεν ήξερα ότι είχε σχέση με την εταιρία Mirabilis που δημιούργησε το γνωστό σε όλους μας (πιο παλιούς) icq (πρόσφατα αγοράστηκε από την AOL).

Ben Parr, γνωστός σε όσους διαβάζουν το τεχνολογικό site Mashable (το οποίο μου αρέσει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ). Μίλησε γενικά για επιχειρηματικότητα, αλλά στο τέλος έδωσε 1-2 συμβουλές που μου άρεσαν αρκετά. 1. Σταματήστε δεν θέλουμε άλλες photo sharing και deal sites 2. Αν θες να φτιάξεις κάτι μην το κάνεις μόνο για τα λεφτά που θα σου φέρει - αλλά γιατί σου αρέσει και νομίζεις ότι είναι κάτι παραπάνω από money cow.

Sean Parker, δημιουργός τους Napster και επενδυτής πια σε μεγάλες εταιρίες όπως το facebook.
 Στα διάφορα που λέγανε περί επενδύσεων και startup ήρθε το θέμα στο spotify το distribution της μουσικής και το ραδιόφωνο. Ο parker είπε ΄For many people terrestrial radio is dead'. Συμφωνώ. Το υπόλοιπο της συζήτησης το βρήκα βαρετό και γενικόλογο.

 Starup competition: 

 1. Μου άρεσε το HeyCrowd (iphone app) το οποίο είναι εθιστικό. Το ξεκινάς και δεν σταματάς να απαντάς σε ερωτήσεις. Έξυπνη και απλή ιδέα για άτομα ή εταιρίες να κάνουν μαζικές δημοσκοπήσεις, άσε που είναι πιο εύκολο και λιγότερο βαρετό από το να κάνεις κλικ στην οθόνη.
2. Το babelverse είναι από τις ιδέες που δίνει πραγματικά λύση σε ένα πρόβλημα γι'αυτό πιστεύω ότι ήταν και το καλύτερο που είδα. Οι κριτές τους έδωσαν την τρίτη θέση -> άδικο.


Αυτά .. this is it... θα τελειώσω το βράδυ με ένα γενικό round up για το συνέδριο στην αγγλική.

Επιστροφή αύριο στην Αθήνα!!!





Thursday, December 08, 2011

At LeWeb - Μέρα Δεύτερη....και σκέψεις.

Λοιπόν, έφτασε και η δεύτερη μέρα. Έχω ήδη σχηματίσει άποψη για το συνέδριο και ίσως απογοητεύσω αρκετούς αναγνώστες. Το πρόβλημα δεν είναι το συνέδριο, το οποίο έχει ένα πολύ καθαρό στόχο και product offering αλλά εγώ ο οποίος για την ώρα δεν μπορώ να κάνω attach με το marketing - promoting κοινό. Θα ήθελα και ένα stream για developers - για τεχνολογίες για το internet (δεν ζητάω core enteprise development, πράγματα που με ενδιαφέρουν απόλυτα). Όπως και να έχει - η αλήθεια είναι ότι στις πιο πολλές ομιλίες βρίσκω γενικότερα πράγματα λογικής, πολλές ανακοινώσεις ή αρκετά high concept που σε έναν developer ειναι σχετικά γνωστά. Σε ένα προηγούμενο post είχα γράψω ότι δεν συμπαθώ το marketing - και τελικά το επιβεβαιώνω. 

Αυτή η χρονιά που με αφήνει πίσω - με έκανε να καταλάβω πράγματα, όπως ότι δεν είμαι consultant ή τουλάχιστον στην ελληνική του μορφή και ότι δεν μπορώ να βρω λογική και στενές βάσεις στην χαλαρότητα και επιφανειακή κάλυψη του marketing. Ακούω συνέχεια την λέξη strategy εδώ αλλά κάνω σοβαρή προσπάθεια να συνδυάσω την στρατηγική όπως έμαθα να εκτιμώ πρόσφατα με ένα απλά ρηχό μπουκέτο ιδεών ή 'θέλω'.

 Λοιπόν σήμερα έδωσα χρόνο σε μια εταιρία την οποία εκτιμώ, θεωρώ ότι είχαν και έχουν πρωτοποριακή ιδέα, είναι επάξια στις πρώτες θέσεις και πάντα περιμένω την επόμενη τους κίνηση.Κυρίες και κύριοι... το .LinkedIn!

Ένα από τα πράγματα που κράτησα απ;o την ομιλία της  ΕΜΕΑ Marketing manager είναι ότι το 80% του κοινού του linkedin είναι passive job/opportunity seekers. Δηλαδή δεν τους ενδιαφέρει να βρουν δουλειά αύριο, αλλά θέλουν να ξέρουν την δυναμική της αγοράς, όπως και να μπορούν σχετικά γρήγορα και να αντιδράσουν αντίστοιχα. Επίσης, το μεγαλύτερο ποσοστό των εσόδων του LinkedIn δεν έρχεται από το από τα premium account (αυτά είναι σχεδόν 20%) αλλά από τα στατιστικά και το data mining που κάνει το linkedin και πουλάει σε talent seekers / εταιρίες. 

Είχα την ευκαιρία να κάνω 2 ερωτήσεις. Η πρώτη ήταν για μελλοντικά τους πλάνα και συγκεκριμένα αν θα αποφασίσουν να προσφέρουν μια υπηρεσία job listing και να αντικαταστήσουμε όλα τα site που χρησιμοποιούμε τοπικά ή παγκόσμια (skywalker, kariera, monster). Η απάντηση ήταν αρνητική. Δεν θέλουν να μπούν σε αυτό το κομμάτι της αγοράς και ότι στρατηγικά το analytics κομμάτι της πληροφορίας είναι αυτό που θα επενδύσουν και στους επόμενους μήνες. 

Η δεύτερη ερώτηση είχε να κάνει με το πρόσφατο επεισόδιο με την γνωστή υπηρεσία monster όπου και τους κόψανε την χρήση των public API. Ο λόγος όπως απάντησαν, ήταν ότι το monster καταπατούσε κάποιο service level agreement και συγκεκριμένα καθώς έπαιρνε δεδομένα από το linkedin - έσωζε κάποια απ;o αυτά - κάτι το οποίο δεν το θέλει η υπηρεσία. Σχολίασαν βέβαια ότι προσπαθούν να λύσουν το θέμα γενικότερα και να γίνει μια καλύτερη συνεργασία με τις 2 υπηρεσίες.(fair).

Μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα και αρκετές ενδιαφέρουσες συζητήσεις in the middle με τον Παναγιώτη και Νίκο (όπου μπορείτε να διαβάσετε το δικό του post για σήμερα εδώ) είδα την ομιλία της Marissa Mayer, VP Product Manager της Google. Με λίγες λέξεις μπορώ να πω boring :D τίποτα το ιδιαίτερο που να αξίζει να γραφτεί. Ίσως το hint για το google maps indoors μια υπηρεσία χαρτογράφησης εσωτερικών χώρων. 

Συνέχεια συζητήσεων με Νίκο/ Παναγιώτη περί JavaScript, Java αλλά και ελληνικά social media - πραγματικά η καλύτερη μου.  Ενδιαφέρον είχαν τέλος οι παρουσιάσεις του Joseph Tame, Tokyo based Digital Media (χιουμοριστικός) αλλά και της Ariel Garten με το σύστημα ελέγχου μέσω εγκεφαλικών σημάτων (cool).

Αυτά ...λιγότερο ενδιαφέρουσα μέρα - αλλά όπως είπα γενικά είμαι σε ένα διαφορετικό περιβάλλον. Χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να ζήσω το διαφορετικό. Σήμερα το πρόγραμμα έχει επίσημο LeWeb party στον Λούβρο!! Οκ αυτό είναι κάτι που πρέπει να δω!!!

Χαιρετώ από το βροχερό Παρίσι.

Wednesday, December 07, 2011

at LeWeb - First blood..πρώτη μέρα

Ξεκινάμε λοιπόν. Χθες το βράδυ είχα αποφασίσει να γράψω στα Αγγλικά αλλά άλλαξα γνώμη. Σκέφτηκα ότι είμαι εδώ γιατί κάποιοι πιστεύουν ότι μπορώ να μεταφέρω με τον δικό μου ιδιαίτερο τρόπο και αποψη - τα όσα συμβαίνουν στο συνέδριο, πίσω στο ελληνικό κοινο. Το συνέδριο είναι σε ένα εμπορικό τετράγωνο γεμάτο γραφεία, πρώην αποθηκες και εμπορικά κέντρα. Έχει 3 βασικά κτήρια με μεγάλες αίθουσες και εκθεισιακούς χώρους. Γενικά φαίνεται καλά στημενο. Το πρωί δεν είδα μεγάλες ουρές, καφές, γλυκά φαγητο υπάρχουν άφθονα απλά πρέπει να περιμένεις ή να τοποθετηθείς σε κάποια στρατηγικά καλή γωνια του μπουφέ με ένα μικρό πιατάκι ή ποτήρι για να σε σερβίρουν. Η ποιότητα βεβαια είναι εξαιρετική.

Είμαι λιγο προβληματισμένος, νιώθω αρκετά παράξενα σε ένα τέτοιο event. Ανήκω σε μια μερίδα ανθρώπων αρκετά τεχνική και βλέπω ότι το γενικότερο mentality είναι marketing, promotion και startup explosion. Είναι μια αρκετά νέα εμπειρία αλλά έχει πλάκα. Δεν υπάρχει πρόβλημα αν χάσεις μια ομιλία μιας και οι πιο πολλές είναι σαν press release αλλα λιγο πιο interactive.  Έτσι έχω - έχουμε την ελευθερία να γυρνάμε και στα 3 κτήρια είτε στον ειδικά διαμορφωμενο χώρο για blogger.

Είχα την χαρά να γνωρίσω από κοντά και τον Αποστόλη - δημιουργό του 4sqrwifi και είχα την ευκαιρία να μοιραστώ κάποιες ιδέες και παρατηρήσεις για την εφαρμογή.

Keynotes/Παρουσιάσεις/Startup:

Karl Lagerfeld: Όπως θα έλεγαν οι Άγγλοι 'what a character' . Όπως σωστά παρατήρησε και ο Νίκος, παρόλη την ιδιαίτερη εικόνα, δεν είναι τυχαια παρουσία. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερο επαγγελματία, με αρκετό humour (σε κάποιο σημείο της ομιλίας λέει σε ελεύθερη μετάφραση 'έχω και πιστεύω ότι είμαι κάτι αρκετά διαφορετικό σε αντίθεση με την εικόνα και άποψη που έχει ο κόσμος για μένα - μια καρικατούρα ή brand'. Τον βρήκα αρκετά φιλελεύθερο στις απόψεις του περί οικονομίας, ιδιαίτερα techie (20 ipad για να ξεχωρίζει δημιουργικά στο καθένα τις διαφορετικές συλλογές/ σκίτσα και 4 iphone). Όπως δήλωσε έχει πολύ βασική μόρφωση και δεν πήγε ποτέ πανεπιστήμιο. Γενικότερα περίμενα κάτι πιο αδιάφορο και στημένο αλλά ο τύπος πραγματικά είναι χαρακτήρας και έχει άποψη. Μια αρκετά καλή εισαγωγή για το συνέδριο. Δεν είχα ιδέα ότι έχει αγοράσει άλλους οίκους όπως η Channel. Τέλος σημείωσε ότι θέλει να είναι well informed για το τι γίνεται στον κόσμο, δεν πιστεύει στις συμβουλές για νέους επιχειρηματίες, όταν δεν έχει πληροφόρηση για το περιβάλλον και την κατάσταση (ρεαλιστής αρκετά) δεν μπορεί να δώσει συμβουλή, και ότι συνεχίζει να σκιτσάρει και να ζωγραφίζει μιας και οι ιδέες πρέπει να ανακαλυφθούν και η τεχνολογία είναι εκεί για να σε βοηθήσει όχι να τις παράγει.

Uber : Τί είναι το Uber. Φαντάσου κάτι σαν το taxibeat αλλά με ιδιωτικές εταιρίες μεταφορών. To black car / limo service στην Αμερική είναι ιδίαιτερα γνωστό και έχει ζήτηση. Δεν ξέρω κατα πόσο το ίδιο μοντέλο μπορεί να παίξει στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στα χρόνια της ύφεσης που περνάμε. Αρκετά λίγες φορές έχω χρησιμοποιήσει private car και νομίζω οι μόνες ήταν με μισθωμένα οχήματα από εταιρίες. Από εκεί και πέρα οι  άνθρωποι του Uber βάζουν το αμάξι, την εφαρμογή και την υπόσχεση να παρέχουν ένα ποιοτικό service με το ανάλογο βέβαια κόστος (+ 30% σε σχέση με τα ταξί). Λοιπόν γενικά η εποχή δεν είναι για τέτοια, από την άλλη χτυπάνε την αγορά σε ένα συγκεκριμένο σημείο και πελατολόγιο. Αν θα πετύχουν; επειδή κάθε μεγαλούπολη είναι και ξεχωριστή ιστορία δεν ξέρω - βέβαια σίγουρα δεν θα μου έκανε εντύπωση στην Αθήνα να δω κάποια στιγμή κάτι ανάλογο. Δεν ξέρω αν με διαβάζουν οι εταιρίες που μισθώνουν οχήματα - αλλά ο ανταγωνισμός έρχεται!

Soundtracking: Είχα διαβάσει πριν μέρες για την εφαρμογή αλλά δεν την εγκατέστησα στο iphone. Μετά και τα λίγα που άκουσα από τους δημιουργούς του - λέω να ασχοληθώ λίγο. Ουσιαστικά μέσα από την εφαρμογή και με βάση την μουσική που ακούς χτίζεις την ιστορία - το μουσικό σου πέρασμα στην καθημερινότητα - ρίξε και στο μιξερ λίγο geo-location + social networking και είσαι μέσα. Γενικά βγαίνουν πια τόσες πολλές υπηρεσίες που κάνουν μια μίξη ιδεών ή πιάνουν κάποια θέση σε σημείο της αγοράς που δεν έχει γίνει  exploited που χάνεις την μπάλα. Το κακό δεν είναι η επιλογή, είναι ότι σαν χρήστης δεν έχω πια χρόνο να εισάγω τις πληροφορίες που μου ζητάει η κάθε μια για να κάνω παραπλήσια πράγματα. Αν με ρωτήσεις τι είναι αυτό που θα με κάνει να δώσω χρόνο; θα είμαι ειλικρινής user adoption.Αν το χρησιμοποιούν αρκετοί θα το κάνω, αν όχι τότε θα πρέπει να έχω αγαπήσει αρκετά την ιδέα σου για να γίνω ο 'ευαγγελιστής΄της. 

Flipboard: To μισό internet μιλάει γι'αυτό σήμερα . Το γνωστό και αγαπημένο σε πολλούς ipad user flipboard έρχεται και στο iphone. Να πω την αλήθεια η γενικότερη εμπειρία το ipad δεν μου άρεσε, αλλά θα το δοκιμάσω στο iphone μήπως απλά έχω κόλλημα ότι δεν ένιωσα σωστά με την συσκευή και όχι με την εφαρμογή. Αυτά.

Echoer : Λοιπόν αυτή είναι μια εφαρμογή που δεν μπορούμε να τεστάρουμε ακόμα. Οι δημιουργοί είχαν stand στον διαγωνισμό των startup και έτσι πιάσαμε κουβέντα. Στην αρχή δεν μου γέμισαν το μάτι, ίσως και το λίγο άγαρμπο design τους αλλά και αυτό που καταλάβαινα από το screenshot. Λοιπόν ουσιαστικά πρόκειται για μια messaging εφαρμογή κάτι σαν το twitter δηλαδή μοιράζεσαι μηνύματα - σκέψεις μαζί με τον κοινωνικό σου κύκλο. Εκεί που η εφαρμογή  θέλει ξεχωρίσει είναι στο hyper locality.  Λοιπόν ναι κι εγώ ψάρωσα με τον όρο, αλλά μετά από συζήτηση ανακάλυψη ότι το hyper locality είναι μια ρεαλιστική νέα ανάγκη που την νιώθουμε και την ανακαλύπτουμε ήδη επειδή έχουμε στα χέρια μας εργαλεία όπως το internet και τα smarthphone. Ουσιαστικά με το hyper local εννοούμε την δυνατότητα να μπορέσουμε να έχουμε μια συγκεκριμένη ροή πληροφορίας η οποία θα προέρχεται απο πηγές αρκετά κοντά ή πολύ κοντά στην θέση μας και όχι πιο μακριά.  Π.χ μπαίνω σε μια από τις μεγάλες αίθουσες του συνεδρίου ή μιας έκθεσης, να μπορώ να δώ τα twits/ μηνύματα ανθρώπων που είναι στον ίδιο χώρο η αρκετά μικρή απόσταση . Ναι το κάνει το twitter κάπως αλλά είναι τέτοια η υφή του stream αλλά και ότι πρέπει να μπεις σε διαδικασία να ψάξεις σε tag ή  topics που δεν είναι τόσο εύκολο. Οι τύποι του  echoer λένε ότι έχουν ακριβώς μια τέτοια λύση+ ότι τα μηνύματα τους θα πηγαίνουν και στο twitter. Για να δούμε. Κρατάω γενικά την ιδέα του hyper local γιατί το είδα και σε άλλες μικρό εφαρμογές και έχει λογική.

Babelverse : Μια προσπάθεια που ξεκίνησε από την Αθήνα (όχι από Έλληνες). Πάω στοίχημα αρκετοί θα το ξέρετε ήδη. Ουσιαστικά το babel θέλει να παρέχει μια υπηρεσία μετάφρασης στο λεπτό. Είσαι σε ένα συνέδριο και ο ομιλητής τα λέει Γαλλικά; ανοίγεις το iphone σου μπαίνεις στο babelverse αναζητάς διαθέσιμους μεταφραστές online και - βάζεις το μικρόφωνο να πιάνει τον ομιλητή και από την άλλη μεριά είτε με τηλέφωνο ή με wifi ο μεταφραστής την ίδια στιγμή ακούει και στα λέει στην μητρική σου ή όποια γλώσσα θες. Καλή φάση, ωραία ιδέα δεν ξέρω αν θα πιάσει τους εύχομαι τα καλύτερα!


Path: Όχι το Path δεν το είδα σε παρουσίαση, απλά μου το έδειξε ο apas (μάλλον μου το θύμισε γιατί είχα τελικά λογαριασμό). Ακόμα μια social networking, status update sharing υπηρεσία που έχει βέβαια απίστευτα όμορφη σχεδίαση και ωραίες ιδέες. Μόνο γι'αυτό αξίζει να το δείτε. Θα με βρείτε σαν javapapo. Μπορείς να έχεις μέχρι 150 φίλους και έχει notification κοιμάμαι / ξύπνησα (χαχα cool)


inZAir: Λοιπόν να μια ακόμα εφαρμογή που παίζει αρκετά με την ιδέα του hyper local. Ουσιαστικά πρόκειται κάτι σαν το Kik ή  το WhatsUpMessenger μόνο που σου επιτρέπει να κάνεις 2 extra πράγματα. 1. Να προγραμματίσεις πότε θα σταλεί το μήνυμα σου 2. Να ορίσεις το μήνυμα σου να φτάσει στον παραλήπτη όταν αυτός είναι σε ένα συγκεκριμένο μέρος.








Tuesday, December 06, 2011

Visit to Renault Show center - (Pre LeWeb event)

Today I have been visiting Renault's show center at Champs Elysse, in the context of a pre-LeWeb event for media, press people and bloggers. Renault unveiled a new information platform that schedules to release soon enough along with its new car models. It is an information module as I would say, incliding GPS, music library, phone and vehicle monitoring information. The systems is named R-Link

We watched a small demo, it was not bad at all. I am wondering (did not ask to be honest) what kind of OS runs under the scenes. The graphics were not great but decent enough. I really like this new trend in many car companies - adding that kind of internet based / computer functionality. I am happy about the module related to vehicle parameters and statistics. You could have cool graphics about yout petrol consumption the life span of the engine and others.

I also had a look of the new mini electro car (vehicle) called Twizy. This is indeed a very weird looking thing - but seems promising enough. There are 2 models (one with power up to 40Km.h and the other one up to 80). I am not sure If I would buy such a thing now but Twizy is one of the few vehicles indicating what is going to happen in the upcoming years.

That is all for now. Photos are being uploaded (hotel wifi to blame).

ps) I am driving a peugeot :P , but recently started to admire french cars.

In Paris

Μετά απο κάποια χρόνια, ξανά πίσω. Αυτή η πόλη έχει τον τρόπο της, να σε μαγεύει. Αρκεί να κάνεις κάτι πολύ απλό, να την περπατήσεις. Έφαγα βροχή, λίγο κρύο αλλά δεν αλλάζει η αίσθηση, ιδιαίτερα όταν βραδιάζει και τα φώτα της την κάνουν πιο όμορφη. Ευχαριστώ τον Νίκο που μου έδειξε κάποιες γωνιές πιο ψαγμένες και θα τις χρησιμοποιήσω την επόμενη φορά. Αρκετός κόσμος αυτή την εποχή, το χριστουγεννιάτικο κλίμα παντού.  Μένω σχετικα μακρία απο το κέντρο (γραμμή 7) δίπλα σε ένα κανάλι, η δίπλα περιοχή ήταν κάποτε λέει τα σφαγεία του Παρισιού. Αύριο η μέρα ξεκινάει νωρίς. Είναι για μένα πρόκληση το Le Web τόσα χρόνια έχω εμπειρία απο developer conferences και το Le Web σίγουρα δεν είναι κάτι τέτοιο. Παρόλα αυτά, επειδή κάποιοι με τίμησαν εξαιτίας της ιδιότητας μου ως blogger θα προσπαθήσω να μεταφέρω κάθε μέρα τις σκέψεις και εντυπώσεις απο αυτά που θα ακούσω και θα δώ. Τις επόμενες μέρες πολλά απο τα post θα είναι στην Αγγλική.
Τέλος, έχω κάποιες φωτογραφίες αλλά το wifi στο ξενοδοχείο είναι πραγματικά αργό οπότε ευελπιστώ να τις έχω διαθέσιμες τις επομενες ώρες στο flickr μου (μπορείς να δεις).


Sunday, December 04, 2011

Chrome...τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Θεωρούσα ότι είμαι από τους τελευταίους που θα εγκατέλειπε το πλοίο του firefox. Δεσμοί συναισθηματικοί αλλά και συνήθειο (από εποχή Netscape Navigator) τόσα χρόνια με έδεναν με τον αγαπημένο μέχρι πρόσφατα browser.

Εδώ και μήνες βέβαια - εγκατέλειψα - έτσι ξαφνικά και χωρίς πολλά πολλά. Κουράστηκα με τα προβλήματα, τα κολλήματα και γενικότερα την κακή συμπεριφορά του/ επιδόσεις (χωρίς plugin παρακαλώ). Η μετάβαση στον Chrome πραγματικά ήταν θέμα - αίσθησης και συνήθειας. Δεν ξέρω γιατί τα προηγούμενα χρόνια κάθε μου προσπάθεια να αλλάξω browser κρατούσε το πολύ 1 εβδομάδα. Εδώ και μήνες έχω να χρησιμοποιήσω τον firefox, και δηλώνω απόλυτα ευχαριστημένος με τον Chrome.

Τελικά τίποτα δεν είναι τυχαίο, το διάβαζα κι εδώ και μου ήρθε να γράψω 2 γραμμές.

Setup JAVA_HOME, MAVEN_HOME, ANT_HOME in MacOSX in 5 minutes

Note: An updated and more complete version of this post can be found here.

Saturday, December 03, 2011

Εντυπώσεις από TEDxAthens 2011

Εντυπώσεις σε μισό λεπτό:
Ναι ήταν μια ενδιαφέρουσα μέρα. Δεν μπορώ να πω ότι έφυγα δυσαρεστημένος αλλά ούτε και θαμπωμένος. Καλή διοργάνωση, αρκετοί χορηγοί κάποιες πολύ καλές παρουσιάσεις, κάποιες αδιάφορες και τέλος κάποιες κακές. Τα είχε όλα. Θα μπορούσε να είναι λίγο πιο μικρό σε διάρκεια.

Εκτενέστερα
Ξεκίνησα κατά τις 10 για τον εκθεσιακό / συναυλιακό χώρο του Ελληνικού κόσμου, στην Πειραιώς. Αρκετά ηλιόλουστο πρωινό, με αρκετή περιέργεια για την οργάνωση, τις ομιλίες αλλά και γενικότερα την όλη TED εμπειρία. Θα ήταν έστω και λίγο κοντά σε αυτό που νιώθεις όταν περνάς τις ώρες σου ακούγοντας τις διάφορες μεγάλες παρουσιάσεις στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού; Δεν άργησα αρκετά και έλαβα την κάρτα εισόδου μαζί με ένα ωραίο τσαντάκι το οποίο είχε διαφημιστικό υλικό (από κρασί, δενδρολίβανο, σοκολάτα αλλά και έντυπα). Προχώρησα προς τα μέσα όπου και συνάντησα λίγους γνωστούς. Υπήρχαν και άλλοι αλλά δεν κατάφερα να βρεθώ με όλους. Είχα την ευκαιρία να δω από κοντά και κάποιους ανθρώπους που ναι μεν τους ήξερα και μιλούσαμε χρόνια αλλά ποτέ από κοντά! Η μαγεία του Internet. Εξαιρετικά καλή ατμόσφαιρα, stand με χορηγούς, γνώριμες φάτσες από  τα opencoffee  (υψηλά ποσοστά market-droids - συγνώμη αλλά είμαι geek ) , μικρότερος αριθμός τεχνικών ανθρώπων αλλά και λίγα celebrities (δεν μπόρεσα να πάρω ένα αυτόγραφο απο την Σία Κοσσιώνη- φτου) .

Διοργάνωση - χορηγοί-χώρος.
 Δεν θα ακολουθήσω την ροή του προγράμματος για να συνεχίσω, θα κάνω μια στάση και θα εστιάσω στην διοργάνωση. Σε γενικές γραμμές άριστη. Όπως έγραψα και πιο πάνω οι χορηγοί αρκετοί (max perry, nespresso, Γερμανός, τράπεζες, ποτά, αρκετά cateting, μπλα μπλα μπλα). Μεγάλη λίστα χορηγών σημαίνει πλούσια ή τουλάχιστον ζωντανά stand, και φυσικά benefit για τους παρευρισκόμενους. Αν εξαιρέσεις την αδυναμία μας σαν λαός να σεβαστούμε οποιαδήποτε μορφή ουράς σειράς και τον συνωστιμό στα stand με το φαγητό, το service ήταν σε γενικές γραμμές υψηλού επιπέδου, με αρκετά μεγάλη ποικιλία. Θα ήταν λοιπόν άδικο να μην δώσουμε τα εύσημα. Ο χώρος ήταν αξιόλογος (πρώτη μου φορά) αν και μετά από ένα μικρό gallop που έκανα - θεωρώ ότι είχα δίκιο στην παρατήρηση μου ότι τα καθίσματα ήταν πραγματικά άβολα (χωρίς πλάκα). Βέβαια αυτό δεν ήταν θέμα του Ted απλά το λέω. Πολύ ωραία ιδέα μαζί με την κάρτα στοιχείων είχες και το πρόγραμμα αλλά και πληροφορίες για τα μικρότερα workshop.  Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι δεν μου άρεσε η ιδέα των Reserved/ Media θέσεων με τα χαρτονάκια λες και είμαστε σε καφετέρια ή μπουζούκια. Σε συνέδριο είμαστε - όχι reserver - lame κίτρινη κάρτα.

Ομιλίες - ενότητες
Το πρόγραμμα ήταν χωρισμένο σε 4 ενότητες. Η όλη διοργάνωση είχε σαν θέμα την έννοια του 'Disruption'. Των ενεργειών ή θέσεων που έχουν σαν σκοπό να φύγουν από τα συνηθισμένα, να κλονίσουν τα σταθερά και να δημιουργήσουν κάτι νέο ή κάτι διαφορετικό. Υποτίθεται ότι κάτι τέτοιο θέλει και η χώρα μας, σαν γενικότερη στάση ενεργειών από όλους μας, πρέπει  να σκεφτούμε και να πράξουμε διαφορετικά. Προσωπικά συμφωνώ αλλά νομίζω ότι έχουμε ήδη ξεπεράσει αυτό το στάδιο, ξέρουμε πολύ καλά τι πρέπει να κάνουμε, το πρόβλημα μας είναι ότι δεν το κάνουμε ή δεν θέλουμε να το κάνουμε.

Στις παρακάτω παραγράφους θα γράψω για εκείνες τις ομιλίες που μου άρεσαν πιο πολύ, κάποια πράγματα που διαφώνησα και θα αφήσω αυτά που δεν με συγκίνησαν καθόλου.

Ενότητα 1 - απογοήτευση με εξαιρέσεις
Οι μεγαλύτεροι μου φόβοι τα πρώτα λεπτά επιβεβαιώθηκαν. Το κλασικό market-ίστικο στυλ, που μου θύμισε λίγο και μια στρεβλή κακή νοοτροπία που εννοείτε θα δεις και σε Open Coffee. Με απλά λόγια, πολύ πόζα για το τίποτα. Βρήκα εξαιρετικά εκνευριστικό την έμφαση που έδωσαν οι διοργανωτές στα videο από συνεργάτες τους σε άλλες χώρες και ιδιαίτερα μια αίσθηση (εσανς) - συμπόνιας και αγκαλίτσας για την καημένη την Ελλάδα και αυτά που περνάει. Όχι λοιπόν διαφωνώ, όχι ότι είμαι περήφανος Έλληνας και όλα αυτά, ρεαλιστής είμαι. Ξέρω τα λάθη μας, ξέρω τι πρέπει να γίνει και δεν βρίσκω καθόλου ρεαλιστικό να μου λέει ο καθένας dont worry και σας αγαπάμε και ξέρουμε ότι περνάτε δύσκολα. Ας αφήσουμε τα δάκρυα και ας σταματήσουμε λίγο το έργο. Άρα θεματολογικά η πρώτη ενότητα ξεκίνησε με πολλά video, με λίγο παραπάνω πόζα για τα δικά μου γούστα και γενικότερα μια αίσθηση 'είναι δύσκολα, αλλά είμαστε Έλληνες, πρέπει να τα καταφέρουμε και άλλα δακρύβρεχτα'. Αυτό με έκανε στο διάλειμμα να πάω να γράφω το εξής στο wall-board -δες φωτο - ευχαριστώ τον Γ. Αδαμόπουλο για την φωτό.

Η μόνη εξαίρεση ήταν η παρουσίαση του κυρίου Rory Sutherland, διευθυντή στην διαφημιστική  Ogilvy Global, οποίος με το χαρακτηριστικό του Αγγλικό humour ζήτησε από την ανθρωπότητα, την αγορά και την κοινωνία να προσπαθήσει να βάλει στον τρόπο σκέψης και δράσης της- αρχές της ψυχολογίας. Αρκετά ωραία παραδείγματα, to the point και χαρισματικός ομιλητής. Πραγματικά έσωσε το πρώτο δίωρο.

Α ναι ξέχασα να αναφέρω και την ευχάριστη αλλά όχι καλή σε κάλυψη με την κάμερα, παρουσίαση των 2 main chef του εστιατορίου Funky Gourmet (Αξίζει να δοκιμάσετε μια φορά στην ζωή σας τέτοιου είδους κουζίνα - και ας κοστίσει κάτι παραπάνω).

Η ενότητα έκλεισε με ένα μουσικό διάλειμμα απο τον MC Yinka (συνέντευξη) και το μουσικό του σχήμα. Θα τον έχετε σίγουρα ακούσει από αυτό. Θα τολμήσω να πω η παρουσία του ήταν συγκινητική, ιδιαίτερα με το τελευταίο του κομμάτι, όπου με πολύ θετική διάθεση και αύρα έφερε στο κοινό του TedXAthens11 το πρώτο σημαντικό μήνυμα της ημέρας. Το θέμα της μετανάστευσης, τα αδιέξοδα τους αλλά και τον ρατσισμό που δέχονται αυτοί οι άνθρωποι (δεύτερης και τρίτης γενιάς) για την στάμπα του Έλληνα. Χαίρομαι που υπάρχουν τέτοιοι καλλιτέχνες.

Ενότητα 2 - απογείωση
Πάνω που ήμουν στα πρόθυρα να κάνω early exit ήρθε το δεύτερο μέρος και πραγματικά η διοργάνωση απογειώθηκε με την ποιότητα αλλά και το ενδιαφέρον των θεμάτων.

Θα μπορούσα να ακούω τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη ώρες να μιλάει, για τα μαθηματικά, την θεωρεία των παιγνίων και πως όλα αυτά μπορούν να συσχετιστούν με την κρίση χρέους της χώρας μας ή άλλες συστημικές κρίσεις. Ποιο ερώτημα έθεσε στον J.Nash  και τι προσπαθεί να κάνει πέρα από αυτά. Χαρισματικός επιστήμονας o κύριος Δασκαλάκης, μου άρεσε ιδιαίτερα και το ιδιαίτερο στυλ παρουσίασης αλλά και το προφίλ του. Μακάρι να τον ξαναδούμε σύντομα σε παρόμοιες εκδηλώσεις αλλά και φυσικά να μαθαίνουμε νέα απο την δουλειά και έρευνα του στο MIT.

Συνεχίζω με άλλη χαρισματική παρουσία τον κύριο Πάρι Μέξη (xtra info), όπου είχα την τύχη να τον γνωρίσω (believe it or not) μέσα από ένα μάθημα τέχνης - μια ομιλία του σε μια από τις εταιρίες που δούλεψα για την τέχνη. Μας είχε καθηλώσει θυμάμαι, το ίδιο έκανε και σήμερα. Μου άρεσε η ιδέα του για το νέο διαδραστικό και crowd based θέατρο. Ένα θέατρο που δημιουργεί μέσα από τις ανησυχίες όλων μας, προσπαθεί να καταγράψει τα αδιέξοδα μας και να μας παρουσιάσει κάτι σχετικό, μια θεατρική παραγωγή που είναι έτοιμη να δεχτεί την παρατήρηση μας και τις ενστάσεις μας, έτσι ώστε να μας δώσει πίσω πράγματα, προβληματισμούς αλλά και ιδέες για να συνεχίσουμε! Πολύ ωραίος λόγος, πολύ πρωτοποριακή ιδέα και μακάρι στα χρόνια που θα έρθουν να δούμε το 'θέατρο' που ο κύριος Μέξης ονειρεύεται κοντά μας, σε αντίθεση με τα σημερινά τηλεοπτικά σκουπίδια.

Συγκλονιστικός και αρκετά ρεαλιστικός στην 'σκληρή του΄ ομιλία ήταν ο Chris Colwell, ένας άνθρωπος με μεγάλο βαθμό αναπηρίας όπου έχει βρει έναν νέο τρόπο να προσπαθεί στην ζωή και να διατηρεί την ισορροπία του.

Αυτές ήταν οι πιο δυνατές στιγμές της ενότητας. Θα κάνω μια μικρή παρένθεση και θα αναφέρω περιγραφικά τις συμμετοχές 2 νεαρών ( Ricardo Soousa,  Clemens Guptara) σε αυτή και την επόμενη ενότητα. Παρόλο που ήταν αρκετά αισιόδοξο να βλέπεις παιδιά 19 ετών να στέκονται μπροστά από 1500-2000 άτομα και να μιλούν με πάθος σαν επαγγελματίες-  προσωπικά εγώ δεν παρακινήθηκα τόσο πολύ από την όλη κατάσταση. Ωραία τα όνειρα και ο ενθουσιασμός αλλά η πραγματικότητα μας αναγκάζει όλους να συμβιβαστούμε σε μικρό ή μεγάλο βαθμό. Άρα όχι δεν θα πάρω άλλο 19χρονο όνειρο - θα κρατήσω την φρεσκάδα και την αισιοδοξία τους - αλλά thats about it.(Δεν είπαν και κάτι συγκεκριμένο έτσι και αλλιώς).

Η δεύτερη ενότητα έκλεισε μουσικά με την μινι συναυλία από την Camerata Junior. Ένα σχήμα/ορχήστρα εγχόρδων από junior βιρτουόζους. Εξαιρετικός ήχος, πολύ δουλεμένο σύνολο - μπράβο στα παιδιά. Υπάρχει ελπίδα, νέοι άνθρωποι επενδύουν στην μουσική και μάλιστα στην κλασική παιδεία της μουσικής!

Ενότητα 3 - με ενδιαφέρον
Τρία πράγματα θα κρατήσω από αυτή την ενότητα. Την παρουσίαση του Χάρη Τσέβη, την αντίστοιχη του Joe Trippi και την μουσική ενότητα / παρουσίαση των word of mouth.

Τον Χάρη Τσέβη μπορεί να τον ξέρετε ήδη, ιδιαίτερα αν είστε οπαδοί των μήλων (Apple Mac) , μπορεί και όχι. Είναι ένας visual designer όπου τα τελευταία χρόνια έχει γίνει γνωστός για τις δουλειές του βασισμένος στο μοτίβο των μωσαϊκών, όπως αυτό που έφτιαξε για τον Steve Jobs και άλλα. Μίλησε ουσιαστικά για την δική του στροφή στην καριέρα. και πώς το ένστικτο του, το ταλέντο του, αλλά και η ενασχόληση του με το Internet, των βοήθησαν να απογειώσει την δουλειά του σε άλλα επίπεδα και να αυξήσει όπως είπε τα ποσοστά ' χαράς' στην καθημερινότητα του. Πολύ ωραία και απλή παρουσίαση από έναν ψηφιακό καλλιτέχνη που δουλειές του θα βρεις πια σχεδόν παντού!

Joe Trippi, image maker- σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας με άλλα λόγια ένας άνθρωπος μέσα στο Αμερικάνικο σύστημα- αρκετά  βαθιά. Μίλησε για την κρίση στα σημερινά μοντέλα πολιτικής αλλά και των δομών στα σημερινά πολιτικά κόμματα. Υποστήριξε ότι αργά ή γρήγορα η σημερινή πολιτική πραγματικότητα παγκόσμια θα αλλάξει και θα δημιουργηθεί ένα κύμα -επαναστατικό - disruptive - από τα βάθη, ρίζες της κοινωνίες. Αρκετά λογική παρατήρηση, αν κρίνουμε τα ποσοστά σαπίλας τους σήμερα. Αναρωτιέμαι μόνο, πόσο ανθεκτικό είναι ακόμα το σημερινό σύστημα και κατά πόσο όλοι εμείς, οι πολίτες, είμαστε έτοιμοι να φέρουμε την επανάσταση και να προσδιορίσουμε ξανά την αξία της πολιτικής δραστηριότητας στην ζωή μας και κοινωνία μας. Φοβερή φιγούρα, δεν καταφέρνεις να βλέπεις τέτοιους επαγγελματίες συχνά, πραγματικά μια επιτυχία που τον είχαμε στην Αθήνα.

Η ενότητα έκλεισε με τους γνωστό beatnbox σχήμα, Word of Mouth που αφού μας έδωσαν μια μικρή παρουσίαση για την ιστορία και τα χαρακτηριστικά της 'τέχνης τους' - έδωσαν και μια αρκετά ωραία παράσταση. Μπιγκ απ όπως θα λέγαμε και στους δρόμους!

Ενότητα 4 - κάτι για το τέλος.
Από την τελευταία ενότητα θα κρατήσω τους εξής:
  • Την τρέλα και τον ενθουσιασμό του George Kourounis να κυνηγάει extreme καιρικά φαινόμενα - αλλά και την τέχνη που προσπαθεί να ανακαλύψει μέσα απο τις συνήθως καταστροφικές συνέπειες του. Πραγματικά σε κάνει να αναρωτιέσαι με χαμόγελο,  τίτλος Storm Chaser (χαχα).
  • Την αρκετά ενδιαφέρουσα παρουσίαση του καθηγητή Νικόλαου Μαυρίδη περί ρομποτικής αλλά και τις ιδέες τους περί υπερ- οντοτήτων δηλαδή  group μηχανών και ανθρώπων συνδεδεμένοι στο δίκτυο. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτή η τελευταία ιδέα μπορεί να παίξει και πόσο είναι εφικτή (ανάλογα όσο συγκεκριμένα μιλάμε) το σίγουρο είναι ότι η μέχρι τώρα δουλειά του δείχνει έναν άνθρωπο με εξαιρετικές περγαμηνές, άρα τουλάχιστον θα το προσπαθήσει!
  • Ματίνα Στέβη. Δεν με ενθουσίασε η παρουσίαση της, που ήταν περί του πόσο την έχει ενθουσιάσει το twitter για να αντλεί και να σχολιάζει τις χρηματο-οικονομικές εξελίξεις. Ίσως για κάποιους που δεν έχουν σχέση με την τεχνολογία ή δεν έχουν βασικές γνώσεις οικονομικών να είχε νόημα αλλά νομίζω το κοινό είχε και το επίπεδο και την εμπειρία να καταλάβει το αυτονόητο που περιέγραφε. Φρέσκια παρουσία με ιδιαίτερη φωνή ;) μέχρι εκεί. 
Τελικά 

Υπήρχαν και άλλες παρουσιάσεις που δεν ανέφερα. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχω δίκιο για τις επιλογές. Είναι καθαρά προσωπική θέση και άποψη. Λίγο πριν το τέλος έφυγα με μια μικρή αίσθηση πονοκεφάλου, ήταν μια μεγάλη μέρα. Είχε ενδιαφέρον, άκουσα ανθρώπους που δεν θα είχα την ευκαιρία να τους δω σχεδόν ποτέ. Είδα μερικές γνώριμες φάτσες από τον χώρο, τα είπα με ανθρώπους που δεν είχα δει ποτέ, έμαθα κάποια μικρά εταιρικά νέα και αυτό ήταν όλο. Αν θα πάω και του χρόνου; ναι γιατί όχι αν το line up είναι ακόμα καλύτερο. Θα κλείσω βέβαια με αυτό που έγραψα και στον πίνακα...ή κάτι σχετικό.

Στην Ελλάδα δεν έχουμε ανάγκη από παραπάνω ενθάρρυνση ούτε παρηγοριά. Απο πράξεις έχουμε ανάγκη. Σε διοργανώσεις όπως το TED πολλοί φεύγουν με μια αίσθηση αισιοδοξίας ή ανωτερότητας για το υψηλό νόημα ή ότι υπάρχει ελπίδα ή ότι θα αλλάξει κάτι. Απο την στιγμή που βγαίνεις και βγαίνω και βγαίνουμε έξω συνεχίζουμε να είμαστε οι ίδιοι μέτριοι Έλληνες μικροαστοί  δεν γίνεται τίποτα. Αυτοί που φοροδιαφεύγουμε, πετάμε την τσίχλα στον δρόμο, κλείνουμε τις διαβάσεις, καπνίζουμε όταν δεν θα έπρεπε, είμαστε ωχαδερφιστές, μας αρέσει να φιλοσοφούμε αλλά δεν συγκρουόμαστε με τα κακώς κείμενα.

Όσα TED και να γίνουν αν δεν αλλάξουμε από τα πιο απλά και να φτάσουμε στα πιο μεγάλα- θα παραμένουν απλά ενδιαφέρουσες νύχτες με λίγο υψηλό νόημα και χωρίς ουσία. Θα ήθελα του χρόνου το TED να έχει πιο πολλούς ανθρώπους με ωραίες και πρωτοποριακές ιδέες - με παραδείγματα και εμπειρία και λιγότερο μπλα μπλα και όνειρα. Στην Ελλάδα όνειρα έχουμε πολλά, απο πράξεις πάσχουμε.


Ελπίζω να μην κούρασα. Μην ξεχάσεις ότι είναι καθαρά προσωπική άποψη, είμαι σίγουρος θα βρεις και άλλες / post εκεί έξω. Επόμενη στάση το Παρίσι και το LeWeb!!



Wednesday, November 30, 2011

ΜΒΑ σκέψεις και εντυπώσεις μετά απο 2 χρόνια ++

Δεν ξέρω αν είναι το τυπικό post αυτό, δεν ξέρω αν όλοι γράφουν τα ίδια, πάντως είναι  η αλήθεια ότι και η κουτσή Μαρία αποκτάει στην ζωή της αυτό το χαρτί που πολλοί σκίζουν τις γραβάτες τους. Εγώ θα σας παραθέσω αυτό που νιώθω τώρα και την διαφορά στον τρόπο σκέψης μου εδώ και 2,5 χρόνια.

Πρίν απο μερικά λεπτά έριξα και τυπικά στο αυτόματο σύστημα υποβολης, ηλεκτρονικά την πτυχιακή μου (συγκεκριμένα 2 κομμάτια την κυρία πτυχιακή και την προσωπική μου έκθεση- personal report). Ήταν παράξενος αυτός ο μήνας και χαίρομαι που φεύγει. Δεν μπορώ να μην σκεφτώ με χαμόγελο την υποστήριξη που έλαβα απο την κοπέλα μου- σε ευχαριστώ ;). Απο την μία το ένα μάτι στην αγορά εργασίας και απο την άλλη στα βιβλία και στο Word να μετράω τις λέξεις και να γράφω βασανιστικά το βράδυ το μεσημέρι και γενικότερα όποτε μπορούσα ή όποτε μπορούσα να πείσω τον εγκέφαλο μου ότι κάτι δεν πάει λάθος.

Ήταν το τέλος ενός ταξιδιού που ξεκίνησε πριν 2 + χρόνια. Είχα μαζέψει που λες κάποια λίγα χρήματα, άντε μπορούσα να ξεκινήσω να πάρω ένα αμάξι. Είχα μια σταθερή δουλειά την οποία αγαπούσα, ένιωθα γεμάτος. Είχα ήδη επενδύσει σε 2 τεχνικά πτυχία (πτυχίο και μεταπτυχιακό σε κατανεμημένα συστήματα - κλαψ όλη αυτή η γνώση για το GSM και τις οπτικές ίνες που να έχει πάει). Τότε σκεφτόμουν από νωρίς, τι θα έπρεπε να κάνω μετά. Ένιωθα κάτι το οποίο νιώθω και τώρα. Δεν ξέρω αν η τεχνική μου καριέρα, που τόσο αγαπώ και θέλω με πάθος να πέσω ξανά στην δουλειά και να κάνω κάτι που θα μου αρέσει και θα μου δώσει με τον καιρό αυτή την χαρά που είχα εδώ και 3-4 χρόνια,  μπορεί να με οδηγήσει αρκετά ψηλά. Για να τα λέμε απλά και κατανοητά, στην Ελλάδα δεν ευελπιστώ σε μεγάλες στιγμές ούτε σε μεγάλα αξιώματα - τουλάχιστον με τον τρόπο που δουλεύουμε, με την σχετική αναξιοκρατία αλλά και τις διάφορες στρεβλώσεις και στον ιδιωτικό τομέα (θα μιλήσω για κάποιες στρεβλώσεις σε ελληνικές εταιρίες IT στην παρουσίαση που θα κάνω στο επόμενο JHUG meeting- περί ποιότητας, management και άλλα). 

Σκεφτόμουν το παραπάνω που λες όπως και τώρα και λέω, ας κάνω κάτι που θα με βοηθήσει να καταλάβω όλο τον κύκλο, μπορεί αύριο να χρειαστεί, μπορεί να με βοηθήσει. Στο μυαλό μου ποτέ δεν έβαλα στερεότυπες εικόνες, ποτέ δεν σκέφτηκα δερμάτινες τσάντες, μεγάλα γραφεία και την απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας. Επίσης έβλεπα δεξιά και αριστερά τόσους που λέγανε, έχω κι εγώ MBA κι εγώ -ε λοιπόν σίγα είπα και εγώ μπορώ να το κάνω - εξάλλου μπορεί να μου φανεί χρήσιμο, μπορεί πραγματικά να με κάνει καλύτερο στο μέλλον και τέλος δεν με πειράζει να μην πάρω εκείνο το Audi που τελικά είχε γίνει το στερεότυπο του κάθε δυτικό-προαστίτη εργένη χαχα.

Ξεκίνησαν τα μαθήματα και μας έλεγαν, η διαδικασία θα σας αλλάξει, θα δείτε τον εαυτό σας μετά από καιρό και θα αλλάξει ο τρόπος σκέψης. Εγώ γέλαγα. Ήμουν το κλασικό παράδειγμα ξερόλα geek - νόμιζα ότι επειδή είχα γνώση καλή σε ένα συγκεκριμένο πεδίο - ήξερα τα πάντα και για το πως λειτουργούν εταιρίες. Ήμουν τόσο λάθος. 

Τα μαθήματα πέρναγαν, βρήκα το πρώτο μου μεγάλο ενδιαφέρον στην λογιστική - απόλυτα ωραία - θυμάμαι το πόσο περήφανος ένιωσα όταν κατάφερα για πρώτη φορά και χωρίς σημαντική βοήθεια να διαβάσω έναν ισολογισμό εταιρίας, να βγάλω 10 συμπεράσματα και να υπολογίσω δείκτες! Πραγματικά είχα χαρεί. 

Μετά ήρθαν το μαρκετινγκ με το οποίο ακόμα γελάω . Θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη αλλά ήταν μάλλον το πιο ρηχό πράγμα που έκανα και θα μπορούσε να είναι απλά μια συλλογή από cases και διάβασμα + δεν το θεωρώ και ιδιαίτερη επιστήμη. Μέσα από το marketing το μόνο που μου έμεινε ήταν η κρυφή μου ανάγκη αν κάνω ποτέ τέταρτο πτυχίο να ασχοληθώ με την ψυχολογία. Θέλω να πάρω 1-2 χρόνια ανάσες και ίσως αν βρω ευκαιρία να το κάνω - χωρίς πλάκα. 

Μετά ήρθε το management, η διαχείριση , η διαχείριση προσωπικού, οι διαδικασίες αυτά τα βρήκα λογικά - όχι rocket science και ούτε και τόσο δύσκολα.

Τέλος περάσαμε στα οικονομικά! Ναι, εκεί είναι που άνοιξα το στόμα. Δεν είχα ποτέ οικονομικό background, ούτε ήμουν και ο καλύτερος μαθητής κατά την διάρκεια του μεταπτυχιακό αλλά μπορώ να σας πω στα ίσα ότι ζήλευα και ζηλεύω όλους εσάς που έχετε σπουδάσει οικονομικά και συγκεκριμένα χρηματοοικονομικά. Σας ζηλεύω. Επιτέλους μετά από χρόνια κατάλαβα τι εστί μικρο και  μακρο οικονομία (στον βαθμό που τα καλύπτουν σε ένα MBA), έμαθα για τι γίνεται με την οικονομία μας, για το χρηματιστήριο, για τα εταιρικά οικονομικά, για τον δανεισμό για το ρίσκο και μπορώ να συνεχίσω. 

Λίγο πριν κλείσουμε ήρθε και κάτι τελευταίο (συγνώμη το ξέχασα). Εκεί ήταν που γέλασα πιο πολύ- με εμένα. Με το μάθημα της στρατηγικής. Αναρωτιόμουν τα πρώτα λεπτά, μα καλά τι νόημα έχει αυτό το μάθημα - δεν σου κρύβω ότι μετά από καιρό και σκέψη συνειδητοποίησα ότι είναι ένα απο τα πιο βασικά πράγματα που πρέπει να έχει στο μυαλό μου κάθε manager, κάθε εταιρία κάθε master mind πίσω από μια ομάδα ανθρώπων.

Αν με ρωτήσεις τι τελικά άλλαξε μέσα μου μετά από αυτή την διαδικασία θα σου πω- τα πάντα σε σημείο που φοβάσαι.

Αλλάζει ο τρόπος που εκτιμάς μια κατάσταση στην καριέρα σου αλλά και τον τρόπο που μπορείς να δεις πιο μακρυά από την δυναμική μιας άλλης κατάστασης. Αλλάζει ο τρόπος που μπορείς να κρίνεις τον εκάστοτε υπεύθυνο σου ή το management μιας εταιρίας και να δεις αν πάει καλά ή λογικά με βάση τα δικά σου πια πιστεύω, αλλάζει ο τρόπος που δουλεύεις μπορείς να γίνεις πιο μεθοδικός, αλλάζει ο τρόπος που συμβιβάζεσαι μπορείς να γίνεις διαλλακτικός αλλά και εντελώς επαναστατικός.

Αν με ρωτήσεις αν μου βγήκε από μέσα το πνεύμα του επιχειρηματία θα σου πω κατηγορηματικά όχι. Μην σου πω, ότι μου βγήκε το αντίθετο, μελετάω στοιχεία και βλέπω νέες ή πρόσφατες προσπάθειες πολύ- επίπεδα και γελάω από μέσα μου. Έγινα πιο συντηρητικός με πολλές προσπάθειες και λιγότερο ξερόλας. Το επιχειρήν στην Ελλάδα υπάρχει αλλά στην ελληνική αγορά υπάρχουν στρεβλώσεις που δεν το αφήνουν να αναπτυχθεί σοβαρά και με σωστές βάσεις. Στην Ελλάδα έχουμε καταφέρει να πιστέψουμε ότι η τσαπατσουλιά το έλα μωρέ και ο συμβιβασμός είναι η νόρμα. 

Επίσης να μη ξεχάσω να πω ότι από τότε που ξεκίνησα να βάζω το - expected ΜΒΑ στο βιογραφικό είδα φάτσες πιο καχύποπτες. Όχι όλες αλλά μερικές χαμηλού επιπέδου. Μάλιστα σε έναν τον θυμάμαι ακόμα, σε γνώστη εταιρία - πριν ακόμα πούμε καλησπέρα ξεκινάει με την φράση - ΄βλέπω εδώ κάτι παράξενο θέλω να σου πω ότι εδώ μην έχεις βλέψεις να κάνεις κάτι παραπάνω από να μας γράφεις κώδικα με 3 χέρια '. Υπάρχουν τέτοιοι τύποι εκεί έξω..αλήθεια. 

Αν με ξαναρωτήσεις τι θέλεις να κάνεις - θα σου πω ότι θέλω να συνεχίσω να επενδύω στην τεχνολογία κι αυτό θα κάνω. Το ότι το χαρτί θα έρθει και τυπικά δεν με έκανε τίποτα παραπάνω από τι ήμουν - απλά έχω ακόμα μεγαλύτερη όρεξη και ακόμα μια ματιά να κρίνω πια ανθρώπους και τις αποφάσεις τους. Με έχει κάνει λιγο πιο αισιόδοξο για το μέλλον αλλά μέχρι εκεί γιατί η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Λεφτά δεν μου έχει δώσει και δεν νομίζω να μου δώσει, ευκαιρίες; remains to be seen... καχυποψία απο άλλους αρκετή (δεν καταλαβαίνω τον λόγο).


Χαίρομαι πολύ γιατί κατάφερα να τελειώσω κάτι έστω και με μια μικρή καθυστέρηση. Δεν είναι εύκολο να δουλεύεις και να έχεις τα ΣΚ σου κλειστά για διάβασμα. Μου κόστισε και προσωπικά. Δεν είναι εύκολο να θες να χαλαρώσεις και να πρέπει να γράφεις πτυχιακή εργασίες κτλ. Έχω μια αράδα από βιβλία (τεχνικά) και περιοδικά που με περιμένουν να τα διαβάσω και νιώθω πραγματικά τεράστια πνευματική πείνα!

Αυτά για την ώρα το blog θα επανέλθει δριμύτερο .Stay tuned. 




Friday, November 25, 2011

Συνταγή: Μάθε να χρησιμοποιείς το Dropbox ή σχετική υπηρεσία για να μην χάνεις λέξη από τις εργασίες/ πτυχιακές σου - πες αντίο στην απώλεια δεδομένων.

Υπηρεσίες σαν το Dropbox (ή και άλλες βλέπε SugarSync) μπορούν να γίνουν ένα χρήσιμο εργαλείο για κάθε φοιτητή ο οποίος προετοιμάζει κάποια εργασία ή πτυχιακή. Τουλάχιστον μια φορά στην φοιτητική σου καριέρα ι τύχει είτε να χαλάσει ο υπολογιστής ή ο εξωτερικό δίσκος που έσωζες το πνευματικό σου πόνημα ή να crash-άρει το word και να χάσεις τις 1000 τελευταίες λέξεις ή να διαλυθεί όλη η δομη του αρχείου και να μην μπορείς να το επιδιορθώσεις. Παλιότερα όταν τα σχετικά εργαλεία ήταν ακόμα πιο ανώριμα υπήρχε σχετικά μεγάλη ανασφάλεια. Θυμάμαι την απογοήτευση που ένιωσα στην πρώτη μου πτυχιακή (βασικό πτυχίο) όταν το τότε word το 2003 μετά από ένα συγκεκριμένο αριθμό σελίδων απλά τα έχανε και δεν μπορούσα καν να επιδιορθώσω το αρχείο. 

Αυτό που πρέπει να καταλάβεις είναι ότι είτε χρησιμοποιηείς backup- είτε εχεις windows, linux  ή mac είτε πιστεύεις ότι το Word,Οpen Office,Libre Office δεν θα κάνει κάτι χαζό στο πολύτιμο κείμενο σου - ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Τα μηχανήματα και οι δίσκοι χαλάνε γιατί ειναι φυσιολογικό και τα office-σχετικά προγράμματα ακόμα μας ταλαιπωρούν με τα προβληματάκια τους - ειδικά όταν το αρχείο μεγαλώνει σε μέγεθος.

Εδώ και κάποια χρόνια, ιδιαίτερα στο τελευταίο μεταταπτυχιακό - ξεκίνησα να χρησιμοποιώ το dropbox ή σχετική υπηρεσία, σαν βάση για να σώζω τις εργασίες μου. Αυτό που κάνω είναι ότι κάθε φορά που ξεκινάω μια νέα εργασία ή την πτυχιακή μου που ευελπιστώ να ολοκληρώσω σε μερικές μέρες - το νέο αρχείο το σώζω πάντα μέσα στον φάκελο που παρακολουθεί για updates το dropbox. Έτσι κάθε μου edit κάθε αλλαγή εκτός απο το τοπικό αρχείο γίνεται sync (ανεβαίνει) και με το αρχείο στους server του dropbox- χωρίς εγώ να κάνω κάτι ιδιαίτερο.  Παράλληλα παίρνω δωρεάν και την υπηρεσία του το versioning - δηλαδή το dropboχ κρατά ένα ιστορικό απο τις περασμένες εκδόσεις του αρχείου και έτσι μπορώ πχ να επιστρέψω στην χθεσινή ή προχθεσινή μορφή του.

Ακόμα και αν οι υπολογιστές μου χαλάσουν αύριο, ο εξωτερικός δίσκος μου πέσει από το γραφείο και 'χτυπήσει' θα έχω το κεφάλι ήσυχο ότι η πτυχιακή μου βρίσκεται διαθέσιμη στους server του dropbox και μπορώ να συνεχίσω να δουλεύω μαζί της από οποιοδήποτε μηχάνημα,πχ ακόμα και από ένα internet cafe.

Ένα ακόμα μικρό πλεονέκτημα είναι ότι σε περίπτωση που δουλεύω ένα κείμενα από διαφορετικούς υπολογιστές πχ είμαι σπίτι και γράφω την πτυχιακή και την επόμενη μέρα φεύγω με το laptop σε ταξίδι. Δεν χρειάζεται να έχω σκοτούρες για το αν αντέγραψα την τελευταία έκδοση του ή αν έχω μαζί μου τον backup δίσκο μου. Το μόνο που πρέπει να κάνω είναι συνδεθώ στο internet και είτε το laptop μου θα κατεβάσει αυτόματα τις ενημερώσεις (αν του έχω εγκαταστήσει αντίστοιχα το πρόγραμμα του dropbox) ή απλά μπορώ να μπω στην σελίδα του dropbx να κατεβάσω το αρχείο να δουλέψω μαζί του και μετά να το ανεβάσω έτσι ώστε να έχω την τελευταία έκδοση πάντα διαθέσιμη.

Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να 1) γραφτείς δωρεάν σε μια υπηρεσία της επιλογής σου 2) να κατεβάσεις το κατάλληλο πρόγραμμα συγχρονισμού για το λειτουργικό σου 3) και τέλος όταν σε ρωτήσει ποιους φακέλους θέλεις να συγχρονίζεις με την υπηρεσίες φρόντισε να βάλεις η να φτιάξεις και έναν που θα σώζεις όλες σου τις εργασίες. Αν δεν έχει καταλάβει ακόμα πως δουλεύει το dropbox δες το tutorial εδώ -είναι πραγματικά πολυ εύκολο - δεν χρειάζεται να κάνεις πολλά πράγματα παρά μόνο να το εγκαταστήσεις και να κάνεις λογαριασμό - μετά δουλεύει σιωπηλά για σένα.

Το ίδιο κολπάκι ή συνταγή μπορείς να το εφαρμόσεις και για άλλα πράγματα όχι μόνο πτυχιακές - πχ αρχεία που θες να έχεις συνέχεια διαθέσιμα ανεξάρτητα αν θα έχεις δικό σου υπολογιστή ή όχι και θα πρέπει να έχουν πάντα την τελευταία έκδοση τους διαθέσιμη χωρίς να τα κουβαλάς σε USB ή δίσκους!

Αυτά, καλό γράψιμο σε όλους και φυσικά λέμε όχι σε χαμένες εργασίες και πτυχιακές, σε δάκρυα και νεύρα από ατυχήματα και απώλεια δεδομένων! 

Thursday, November 24, 2011

Επαγγελματικοί προβληματισμοί - πες μου κι εσύ την γνώμη σου - θες να φυγεις απο την Ελλάδα;

Δημιούργησα αυτό το poll στο linkedin μετά από έναν προσωπικό προβληματισμό αλλά και συζητήσεις στο forum του Java Hellenic User Group. Ήθελα να δω τις τάσεις και σκέψεις ανθρώπων σαν και μένα, συναδέλφων στην αγορά πληροφορικής. Θα περιμένω ένα σημαντικό αριθμό απαντήσεων για να σχολιάσω με τα δικά μου κριτήρια τις απαντήσεις αλλά και τις όποιες τάσεις. (Αν δεν έχεις LinkedIn λογαριασμό - να κάνεις - που ζεις;)


 

Friday, November 18, 2011

Weird times...

I am happy enough to join LeWeb in a couple of weeks. On the the other side - it's been  quite a strange period when it comes to job hunting. Despite the fact that I am taking my time off,  finishing my long awaited MBA thesis, I am  a bit stressed towards finding something that is going to re-fuel my passion and eager for development. I hope this journey wont take long. 

The official blogger's list for Le Web is published and I thought there was a mistake in one of the columns..but eventually it is right (None). Strange times...strange times...feels a bit uncomfortable after so many years of continuous work load and assignments. 



Who knows ....

ps) I want to thank again LeWeb and it's team for offering me a free pass - as an official blogger - this year I missed my beloved developer conference (Devoxx) due to job turbulence and I was close enough to dump the LeWeb offer. As I said weird times.

Wednesday, November 16, 2011

Mockito...effective testing



If you ask me,what is your framework of choice when it comes to unit testing,  the answer would be Mockito.  I have been using it  extensively  in the past 1 1/2 year and tried to 'introduce' it (sometimes under the hood) in some projects.

I think it is simple enough to use (simpler than JMock) and to be integrated, so it acts as a productivity booster - letting you focus on the actual tests and define complex scenarios rather than spending your time - creating the text context mechanics and wiring different frameworks.

There is a great series of posts from Holger Staudacher  @ the Eclipse Source Blogs section - that I highly recommend to take a look at! Part1, Part2, Part3, Part4, Part 5 (maybe more to come).


Monday, November 14, 2011

I really miss you Devoxx :(

From 2006 and on almost every year just about before Christmas I ride the plane and head to Antwrep

My trip is about joining the best and most active Java Developer's conference in Europe - Devoxx aka Javapolis (the old days). This is a weird year for me, many changes in my life and still some others ongoing. Trying to find a new job, switching jobs ...etc. As a developer I am sad because today I would like to enter Metropolis get my Devoxx badge and head to the talks - meet old friends from the java globe,  listen about new stuff, take notes and blog like hell back in the hotel.

I really miss you Devoxx - I hope I will be there next year. 

I wish all the best to my friend Stephan Janssen, the european java community and many european jugs ought him a lot. He is doing a great job.

Have a great time guys, I will be waiting for your posts and messages on twitter. (#Devoxx).

Sunday, November 13, 2011

Run..papo run



Δεύτερη συμμετοχή στο 10αρι του κλασικού μαραθωνίου! Εμείς οι Έλληνες τα τελευταία χρόνια έχουμε μάθει στο τρέξιμο ώρα να το δείξουμε! Ευχαριστώ και φέτος την χορηγία του sport24.gr (μπορώ να με θεωρώ celebrity runner). Εμείς οι ταπεινοί Judo-ka τρέχουμε όσο μπορούμε. Φέτος δεν θα έχω παρέα έναν από τους καλύτερους μου φίλους που τολμάει στα 42χλμ του Μαραθωνίου, αλλά το έτερο μου ήμισυ.



Update: άσχημος καιρός, βροχή και γλύστρα. Βελτίωσα τον χρόνο μου και κατάφερα με τον οποιο αργό ρυθμό μου να πέσω κάτω από ώρα 58,34λεπτά.  Το nike+ Gps μου έδειξε 10.3 58,44min. Και του χρόνου, ένιωσα ότι θα μπορούσα να δώσω άλλα 5 χλμ. Ίσως αν βάλω το τρέξιμο σε κάποιο ρυθμό μέσα στην εβδομάδα γιατί δεν έκανα καθόλου προετοιμασία - με τον καιρό να μπορούσα να φτάσω τα 20. Ίδωμεν. Συγχαρητήρια σε όλους  καθώς και στην διοργάνωση.